Bestaan vampieren echt? We hebben allemaal de films gezien en de boeken gelezen natuurlijk, maar we hebben het hier over het echte leven.
En vampiervleermuizen dan, hoor ik je vragen. Die leven in Midden- en Zuid-Amerika, maar niet op de Galápagos. Waar hebben we het dan over?
De angstaanjagende vampiergrondvink natuurlijk!
Het draait niet alleen om het duiken
We weten allemaal dat het duiken op de Galápagos van een andere wereld is. Aan boord Galapagos Master kun je scholen hamerhaaien zien, hordes Galápagoshaaien, schildpadden bij de vleet, regelmatig walvishaaien, talloze roggen en nog veel meer. Zelfs boven water kom je unieke dieren tegen. Galápagos-pelsrobben die overal liggen te luieren, zonnebadende zeeleguanen en natuurlijk de reuzenschildpadden.
En dan heb je de vogels nog. Vogels spotten in de archipel kan net zo fascinerend zijn als het onderwaterleven. Tot de 30 endemische soorten op de Galápagos-checklist behoren aalscholvers die niet kunnen vliegen, blauwvoetgenten en Galápagospinguïns. Ze gadeslaan maakt het zeker heel interessant om naar ze te kijken tijdens je oppervlaktepauze.
Maar wat dacht je van iets echt zeldzaams spotten? Ver ten noorden van de Galápagos ligt de enige plek op aarde waar je de vampiergrondvink kunt zien. Deze endemische vinken leven in een gebied van slechts 0,68 km² op de eilanden Darwin en Wolf. Dat is iets groter dan Liberty Island, waar het Vrijheidsbeeld staat, maar kleiner dan de Mont Saint-Michel in Frankrijk. En ja, het zijn echt vampieren.
Wie zijn de vampieren van de Galápagos?
Tijdens het natte seizoen eten vampiergrondvinken, net als veel andere vogels, vooral insecten en zaden. Maar als de seizoenen veranderen, kunnen hun gewone voedselbronnen schaars worden. In een perfect voorbeeld van evolutie hebben deze kleine vinken zich aangepast om te overleven.
Als de tijden zwaar zijn, klimmen de vampieren van de Galápagos op de rug van grotere vogels, zoals Nazca- en roodpootgenten. Eenmaal aan boord beginnen ze zachtjes in hun huid te pikken met hun scherpe snavels tot er bloed vloeit. Zodra het bloed stroomt, begint het feestmaal.
Hun dieet is niet het enige bijzondere aan deze kwetsbare vogels. De vinken voeden zich over het algemeen in groepjes van 3 of 4 op grotere vogels en werken als een team samen. Eentje klimt op de rug (om te beginnen met pikken) terwijl de anderen het tafereel in de gaten houden, waarbij jongen de techniek leren en geduldig op hun beurt wachten om te eten. Dit maakt het leven makkelijker voor de vinken, maar beperkt ook de schade aan hun prooi.
Het is ook goed om te weten dat de vampiergrondvinken alleen naar deze voedingsmethode grijpen als ze geen alternatief voedsel kunnen vinden. Vreemd genoeg lijken de grotere vogels zich niet te storen aan dit rare gedrag en bieden ze vaak geen weerstand.
Een gevarieerd dieet voor de gezondheid
Met slechts een piepklein gebied waar ze hun voedsel kunnen uitkiezen, zijn de vinken experts in het variëren van hun dieet. Bloed drinken is niet hun enige ongewone eetgewoonte. Ze zijn ook professionals als het aankomt op het stelen van eieren. Ze houden ze het liefst vers gelegd en duwen ze tegen rotsen tot ze breken.
Het lijkt erop dat ze ook een beetje van zoet houden (of van een zoete snavel?). Vampiervinken zijn gespot terwijl ze zich tegoed deden aan de bloemennectar van de stekelige Galápagosvijg.
Het bewijst maar weer dat uniciteit overal te vinden is op de Galápagos. Wanneer je je volgende reis plant met Master Liveaboards, vergeet dan niet je verrekijker in te pakken en je ogen open te houden. Zelfs tijdens de oppervlakte-intervallen. De vampieren van de Galápagos wachten op je.
Hoofdafbeelding - vampiervink © Peter Wilton
Over de auteur
