Een reis die alles had wat een duiker zich kan wensen! Gewoon weer zo'n reis op Galapagos Master had zo'n reis -
Datum: 16 - 23 nov. 2015
Door: Mark Nadeau
Welkom aan boord, duiker!
Nadat iedereen met een drankje was verwelkomd en we hadden gecontroleerd dat iedereen comfortabel in zijn kajuit was geïnstalleerd, briefte cruisedirecteur Juan Carlos (JC) de gasten over wat ze van hun Galapagos-ervaring konden verwachten, zowel in als uit het water. Even later trokken we onze uitrusting aan voor een rustige checkduik. Dit was een mooie kans om hun drijfvermogen te verfijnen, het uitzetten van hun SMB's te oefenen en een snelle glimp op te vangen van een speelse zeeleeuw of twee. Het was ook de eerste gelegenheid voor onze gasten om de bovenaardse warme chocolademelk en hapjes van chef Angel te proeven, direct na de duik op het dek geserveerd.
Al onze gasten leken op hun gemak, zelfverzekerd en enthousiast om de uitdagendere duiken die nog komen aan te gaan. Op naar het eiland Santa Cruz!
Eerst op ons programma vandaag stond Punta Carrion. Hamerhaaien, een Galapagoshaai, een witpuntrifhaai, een manta, een mobula-rog, een adelaarsrog, een marmerrog en, voor wie oog heeft voor het kleine werk, letterlijk duizenden nembrotha-naaktslakken. We genoten zelfs van het gezelschap van een paar zeeleeuwen, die maar al te graag voor de foto poseerden en hun onderwaterrollen showden.
Na een korte oppervlaktepauze lagen we weer in het water bij Isla Moscera voor nog een schitterende duik. Mobula-roggen, groene schildpadden, een enorme manta en 15 – 20 hamerhaaien waren deze keer de hoogtepunten.
Met twee duiken achter de rug richtten we onze aandacht op verkenning boven water bij Seymour Norte. Zodra we op het eiland aankwamen, werden we begroet door een enorme leguaan die lui in de schaduw lag. Een paar passen verder stuitten we op een kolonie fregatvogels die op slechts een meter van het wandelpad nestelden. Een al even dichtbij bezoek aan een blauwvoetgent sloot de eilandtour af. Hoeveel tijd we ook in de archipel doorbrengen, we zullen ons altijd blijven verbazen dat het in de moderne wereld nog steeds mogelijk is om ontmoetingen te hebben met wilde dieren die geen enkele notie lijken te nemen van onze aanwezigheid. Een absoluut geweldige dag!
De noordelijke eilanden
Wolf Island
Maar hoe fascinerend de landdieren van Galapagos ook zijn, onze gasten keken alweer uit naar de volgende duik. Gelukkig voor hen was onze volgende stek er een die bovenaan de bucketlist van elke serieuze duiker hoort te staan…de legendarische Wolf Island.
Om te profiteren van het betere licht en de hogere activiteit bij ochtendduiken, verschoven we het dagprogramma naar vroeg: drie duiken voor de lunch en één duik in de late namiddag. Dit bleek een verstandige beslissing. Bij onze eerste duik, op een stek genaamd Landslide, zaten overal geschulpte hamerhaaien, 5 tot 7 tegelijk aan het begin van de duik, 20 tot 30 tegelijk tegen het einde. Vastbesloten om het ijzer te smeden als het heet was, keerden we voor onze tweede duik terug naar Landslide en troffen we de stek opnieuw bruisend van de haaienactiviteit aan.
Darwin's eiland
Terwijl de zon hoger aan de hemel klom voor onze derde en vierde duik, hadden we nog volop ontmoetingen met hamerhaaien, groene zeeschildpadden en, tijdens onze laatste duik van de dag, een dolfijn! Comfortabele omstandigheden en veel zeeleven... veel meer kan een duiker niet wensen. Ondertussen trokken we verder naar misschien wel de meest iconische duikstek van de hele Galápagos-archipel, Darwin Island.
De stemming op het duikdek zat er goed in terwijl onze duikers hun uitrusting klaarmaakten, met Darwin’s Arch dat in de verte lonkte. Om wat ruimte te houden tussen onze twee duikgroepen, besloten we dat de ene groep bij het Theater te water zou gaan en de andere bij de zandbodem. We hadden de duikstek voor onszelf, dus het was niet nodig om dicht op elkaar te zitten.
Het zicht van 40 meter zorgde ervoor dat we alles zagen wat er te zien was: zo'n 10 hamerhaaien, een school barracuda's, regenboogrunners en een paar geelvintonijnen tijdens de eerste duik; 30 hamerhaaien plus een dolfijn tijdens de tweede duik; nog een paar hamerhaaien tijdens de derde duik; en goudkleurige koeienneusroggen en nog meer geelvintonijnen tijdens de vierde duik. Toen we die avond bij het diner de Pilsens hieven, was er overal een glimlach te zien.
Bij onze terugkeer naar Wolf was het tafereel vertrouwd: hamerhaaien die voorbijschoten terwijl onze duikers zich achter de rotsen en keien schuilhielden en zo stil mogelijk probeerden te blijven. Het hoogtepunt van deze dag was echter een school van 30 tot 40 dolfijnen die op een diepte van zo'n 10 meter door beide duikgroepen heen trok. Het is niet ongebruikelijk om dolfijnen in de verte te zien, of een paar van dichtbij, maar om er zoveel te hebben, inclusief jongen, die links, rechts, boven en onder je door zwemmen, is het soort ervaring waarbij zelfs doorgewinterde duikers hun vuist ballen van opwinding. Geweldig, Moeder Natuur! Ga vooral zo door, want dit is alles wat een duiker zich kan wensen!
Terug naar het midden van de archipel
De volgende ochtend kwamen we aan bij Punta Vicente Roca op het eiland Isabela. Zodra het eerste licht boven de horizon gluurde, kwam het gebied rond onze ankerplaats tot leven toen Galápagos-pinguïns, aalscholvers en zeeleeuwen allemaal begonnen te roeren. Onder water was de actie nog beter. Op een gegeven moment hadden we maar liefst zes mola mola's duidelijk in zicht. Een paar maanvissen, te zeer verdiept in de geneugten van een poetsstation om ergens anders op te letten, dreven zelfs tot op een paar meter van een van onze gasten. Voeg daar een paar ontmoetingen met zeeleeuwen, een half dozijn mobula-roggen en een Galápagos-hoornhaai aan toe en je hebt het recept voor weer een geweldige dag vol duiken op Galapagos.
Terug aan boord gonsde de salon van duikers die videobeelden uitwisselden. Zonder twijfel was dit een dag die een speciale plek krijgt op de YouTube-kanalen en persoonlijke highlight-reels van onze duikers. Met nog maar twee duiken op onze route en de lat duizelingwekkend hoog, namen we afscheid van Isabela en zetten koers naar Cousins Rock.
Het hoogtepunt van onze laatste duikdag was een school van 25-35 adelaarsroggen die zó dichtbij kwamen! Ze lieten letterlijk onze luchtbellen knappen met de tippen van hun vleugels. Een geweldige afsluiting van een geweldige week!
Bitterzoet afscheid
De laatste duikdag is altijd bitterzoet. Als elke duik beter is dan de vorige, wou je dat je een extra dag/week/maand kon blijven. Jammer genoeg is voor onze Duitse vrienden de tijd van afscheid nemen aangebroken. We wensen hen een goede gezondheid en een behouden reis. Maar voor de bemanning van de Galapagos Master, gaat het duiken door. Morgen verwelkomen we een nieuwe groep duikers die aan een reeks nieuwe avonturen begint.
Wat houden de wateren van het Nationaal Park Galapagos-archipel in petto voor de volgende duiker? Kijk volgende week weer mee om erachter te komen.
