The more you know about each Truk Lagoon wreck, the more you will get out of your liveaboard holiday. Today, dive right into the wreck of Hoki Maru. Ontdek haar geschiedenis en wat haar tot een must-see wrak maakt!
Korte feiten
| LENGTE | 137 meter |
| BRUTO TONNAGE | 7112 ton |
| DIEPTE OP DE BODEM | 50 meter |
| DIEPTE HOOFDDEK | 24 tot 37 meter |
| DIEPTE ONDIEPSTE PUNT | 12 meter |
| TOEGANKELIJKHEID | Duikers van alle niveaus |
De buitenlandse geboorte
In tegenstelling tot veel van de andere Japanse Marus, begon de Hoki Maru haar leven in Dumbarton, Schotland. William Denny and Brothers Limited bouwde haar in 1921 voor de Union Steamship Corporation of New Zealand (USSCo). Het was het 41e schip dat ze voor dit bedrijf bouwden, maar dit schip was wat ongewoon. Het is een vroeg motorschip met twee grote 8-cilinder 4-takt dieselmotoren, oorspronkelijk met luchtinspuiting.
Het transportschip werd officieel te water gelaten op 28 november en kreeg de naam M/V Hauraki. De USSCo gebruikte het als passagiers-/vrachtschip met accommodatie voor 12 passagiers. Het was hun eerste motorschip en verbruikte 14 ton olie per dag.
Het schip voer voornamelijk op de Noord-Amerikaanse route en deed geregeld Canada, de VS en Australië aan. USSCo bleef het schip gebruiken tot 1940. In 1936 haalde de M/V Hauraki zelfs het nieuws met de bijzondere prestatie om de eerste Douglas DC2 als dekvracht van de VS naar Melbourne te vervoeren voor Holman Airways.
Ingezet voor de oorlogsinspanning
In 1940 kwam er een einde aan haar jaren als civiel schip toen het Britse Ministerie van Oorlog het vorderde voor de oorlogsinspanning. Ze deed daarna vooral transport tussen Australië (Sydney of Melbourne) en Aden (Jemen) en Port Said (Egypte), waarbij ze hard nodige oorlogsvoorraden naar de geallieerde troepen in Noord-Afrika bracht.
Tijdens een van die rondes vertrok ze uit Freemantle in Australië richting Egypte, geladen met voorraden. Het transportschip legde aan in Colombo, Sri Lanka. Kort na het verlaten van die haven veroverden de schepen Hokoku Maru en Aikoku Maru van de Japanse Keizerlijke Marine (IJN) haar op 12 juli 1942.
Na haar verovering werd een Japanse bemanning van de Hokoku aan boord gezet. De dekbemanning werd benedendeks opgesloten, maar de machinebemanning werd, onder bewaking, ingezet om de machines van het schip te bedienen. Tijdens de terugreis naar Japan wist de machinebemanning de meeste reserveonderdelen overboord te gooien. Als gevolg daarvan hebben de Japanners nooit veel profijt van het schip gehad. Alle 55 bemanningsleden werden naar de Changi-gevangenis (burgers) in Singapore gebracht. 23 mannen werden als bemanning aangehouden om de "prijs" terug naar Japan te brengen. Alle 23 belandden in krijgsgevangenenkamp Tokyo Dispatch #1. Toen het kamp sloot, werden de 22 overlevenden overgebracht naar krijgsgevangenenkamp Sendai #5. Hier stierven er nog twee tijdens de beschietingen.
Het einde van de Hoki Maru
De IJN hernoemde het schip officieel tot Hoki Maru in september 1942 en zette het in als transportschip, voornamelijk in Zuidoost-Azië. Dat duurde tot januari 1944, toen de IJN haar toewees aan de operaties in de Grote Oceaan. Ze verliet Japan op 20 januari als onderdeel van konvooi nr. 3120. Een ander beroemd wrak in de Truk Lagoon, de San Francisco Maru, maakte ook deel uit van dat konvooi. Ze werden de hele weg naar Truk lastiggevallen door onderzeeërs.
Op 17 februari 1944 begon Operatie Hailstone. Bommenwerpers van de USS Essex en USS Yorktown en torpedovliegtuigen van de USS Bunker Hill raakten de Hoki Maru. De bommen raakten helaas de vliegtuigbrandstof die in de voorste ruimen was opgeslagen. Dit leidde tot een enorme explosie die de voorsteven- en middenscheepssecties openreet. De Hoki Maru zonk naar haar laatste rustplaats samen met 23 van haar bemanningsleden. Ironisch genoeg zonk de Hoki Maru op minder dan een mijl van de Aikoku Maru, die haar had buitgemaakt.
Duik op het wrak van de Hoki Maru
Duikers ontdekten het wrak in 1973, maar konden het niet meteen identificeren. Ze gaven het de bijnaam "The Bulldozer Ship" vanwege de lading bulldozers aan boord.
Ze ligt tegenwoordig rechtop en is toegankelijk voor alle duikers, recreatief of technisch. We bezoeken haar vrijwel altijd tijdens onze cruises aan boord van de Pacific Master. Haar lading is fascinerend en dat maakt dit wrak uniek. Ze ligt in een deel van de lagune dat een verse aanvoer van water van buiten de lagune krijgt. Dat betekent dat je niet alleen uitzonderlijk zicht kunt hebben, maar ook dat het onderwaterleven schitterend is.
Als je afdaalt, wordt het goed duidelijk wat ze heeft doorstaan. De voorschip-sectie is vrijwel volledig verwoest door de explosie. We dalen normaal gesproken af langs haar resterende mast tot je het hoofddek bereikt op zo'n 30 meter. Vlak achter de mast zie je ruim nummer 4.
Ruim nr. 4
Het ruim is je tijd zeker waard en als je opleiding het toelaat, besteed dan tijd aan het verkennen ervan. Houd er wel rekening mee dat het er behoorlijk krap is. Ze probeerden destijds de laadruimte maximaal te benutten! Je hebt een zaklamp nodig en wees heel voorzichtig met opdwarrelend sediment. Door het nauwe ruim is sediment een probleem. Zelfs met een goede vintechniek raken je bellen zodra je uitademt het plafond. En dat maakt deeltjes los die door duikers verder worden opgewerveld. Het is nog steeds bedekt door de draagbalken, maar doordat het hout is weggerot, kun je er gemakkelijk in kijken om de schatten eronder te zien.
Precies daar, op het middelste niveau, zie je de resten van de beroemde bulldozer. In de loop der jaren heeft het gewicht van de bulldozer op de balken gedrukt, en je kunt zien hoe ze zijn verbogen.
Behalve de bulldozer vind je ook verschillende pick-uptrucks. Zelfs na al die tijd onder water verkeren ze in uitstekende staat. De meeste zijn nog compleet met spatborden, stuurwielen, pedalen, versnellingspook, koplampen en banden. Sommige hebben nog glas in hun zijramen. De zittingen zijn natuurlijk weggerot, maar je kunt nog steeds de veren zien.
Iets verder naar binnen vind je een tractor compleet met stuurwiel en zitting. Vreemd genoeg zijn de profielen op de banden achterstevoren gemonteerd. Dit kan zijn omdat de tractor meer moest trekken dan duwen, of simpelweg een fout. Al snel moet je vanwege de diepte het ruim verlaten. Kom daarbij zeker langs de stoomwals.
Hoofddek en voorschip-secties
Zodra je dat ruim hebt verlaten, maak je je weg naar de boeg. Het wrak is een prachtig kunstmatig rif geworden en over de dekken zwemmen is bijna als zwemmen langs het rif. Houd je ogen open voor Napoleonvissen, scholen vleermuisvissen of jagende trevally's.
Naarmate je naar voren zwemt, lijkt het wrak steeds minder op een schip. Alles is verbogen, verwrongen of simpelweg platgedrukt. De romp werd door de kracht van de explosie naar buiten gebogen.
Dat deel mag dan op een hoop metaal lijken, maar het heeft wel 2 bezienswaardigheden. In het middenschip vind je de koperen plaat met de gegevens en de tewaterlatingsdatum van het schip. Het tweede verbazingwekkende gezicht zijn de bierflessen. Onder wat puin vind je duizenden en duizenden bierflessen. Vermoedelijk zaten de flessen in kratten (die nu vergaan zijn) en werden ze opgeslagen in ruim nr. 2. Je kunt nog steeds in het glas de ingeperste naam lezen van Dainippon Brewery Co.
De Hoki Maru is een uniek schip in de lagune. Haar geschiedenis is fascinerend, en er alleen al op duiken is een krachtige herinnering aan de gruweldaden van de oorlog. Een zeer nederig makende duik die wel laat zien dat de natuur altijd het laatste woord heeft.
For more information about diving the Hoki Maru and other shipwrecks of Truk Lagoon, please contact met ons op.
Over de auteur
